.
منطقه حفاظت شده نئور
منطقه حفاظت شده نئور
این منطقه جزئی از منطقه حفاظت شده لیسار با مساحت 4283 هکتار می­باشد که قسمت عمده آن در استان گیلان واقع گردیده و از سال 1348 تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است. بزرگترین دریاچه آب شیرین دائمی استان تحت عنوان دریاچه نئور در موقعیت جغرافیایی از ´56 º37  تا ´2 º38  عرض شمالی و از ´32  º48 تا ´36 º48 طول شرقی و با مساحت 420 هکتار در این منطقه واقع است. این دریاچه با زیبایی خاص و تنوع زیستی زیاد، در ارتفاع 2500 متری کوه­های تالش از ارتفاعات البرز غربی، در 48 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان اردبیل واقع شده است. منطقه دارای چشم اندازهای بی­نظیر و آب و هوای سرد بوده و در فصل تابستان آب و هوای منطقه بسیار دل­انگیز می­باشد به این علت و به لحاظ پرورش ماهی قزل­آلا در آن، جمع کثیری از مهمانان داخل استان و سایر نقاط کشور برای استفاده از آب و هوا و طبیعت زیبا و بکر و صید ورزشی ماهی قزل آلا به این منطقه مسافرت می­کنند.

خصوصیات اکولوژیک دریاچه نئور :
به علت دارا بودن ویژگی­های خاص و منحصر به فرد طبیعی، این دریاچه یکی از مراکز مهم تحقیقات سازمان حفاظت محیط زیست در امور آبزیان به شمار می­آید. آب شیرین دریاچه از چشمه­های متعدد و پر آب اطراف و از نزولات جوی و ذوب یخ و برف کوه­های اطراف تامین می­گردد. با توجه به شرایط اقلیمی منطقه، دریاچه نئور دارای زمستان­های نسبتا طولانی می­باشد به طوری که سطح دریاچه 5 الی 6 ماه از سال یخبندان بوده و گاهی ضخامت یخ به حدود 80 سانتی­متر می­رسد. حداکثر دمای منطقه 25 درجه سانتیگراد بوده و در زمستان دارای دمای متوسط 20-  درجه می­باشد. عمق متوسط دریاچه 3 متر و حداکثر 6  متر است. آب دریاچه از طریق رودخانه هیر، با رودخانه قره سو ارتباط دارد.
از زیستمندان دریاچه می­توان از زالو، نرمتنان (صدف­های دوکفه­ای)، و از سخت پوستان نام برد. بیشترین جمعیت ماکروسکوپیک موجود در دریاچه را نوعی سخت پوست به­نام گاماروس با نام علمی Gamarus fasiaticus تشکیل می­دهد. ذخایر فراوان گاماروس فضای مناسبی را برای پرورش ماهی قزل­آلا فراهم نموده است که در کنترل جمعیت حشرات موذی منطقه نقش مفیدی دارند. این دریاچه به دلیل قرار گرفتن در مسیر عبور پرندگان مهاجر و دارا بودن مواد غذایی فراوان و محیط امن، استراحتگاه مناسبی را برای آنها ایجاد کرده و سالانه پذیرای تعداد زیادی از این پرندگان می­باشد. تنها پستاندار آبزی دریاچه ، سمور آبی (شنگ) است.
وجود شرایط اقلیمی مناسب و فراوانی منابع آب زیرزمینی، فون و فلور غنی را به حوضه دریاچه بخشیده است و در ارتفاعات و کوه­های اطراف دریاچه تنوع نسبتا زیادی از رستنی­ها و حیات وحش وجود دارد که شامل 70  گونه گیاهی شناسایی شده است که استفاده دارویی، خوراکی و صنعتی دارند و 90 گونه جانوری بومی و مهاجر دارد که 7 گونه از آبزیان، 2 گونه دوزیست، 10 گونه خزنده، 23 گونه پستاندار و 48 گونه پرنده، فون آن ناحیه را تشکیل می دهد. در حوضه آبریز دریاچه نئور مجموعه ای از گیاهان استپی و کشتزارهای گندم، جو، عدس نخود و ... وجود دارد. گونه غالب در داخل دریاچه را بارهنگ آبی تشکیل می­دهد.
از نظر مورفولوژی، منطقه دارای دو سیمای خشکی (کوهستانی) و آبی می باشد لذا منابع حیاتی منطقه نیز بر حسب سیمای فیزیکی موجود در دو بخش موجودات زنده خشکی زی و آبزی بررسی می شوند و مرز طبیعی کرانه دریاچه محدوده زیست آنها را جدا می­کند.
* * * حمایت از کالای ایرانی * * *